X
تبلیغات
رایتل
به بهونه ی شب قدر  چاپ
تاریخ : پنج‌شنبه 19 شهریور‌ماه سال 1388

 

یا لطیف  

 

خدایا یه بنده ی شرمسار روسیاهی این پایین پایین ها با اینکه خیلی وقتها فراموشت می کنه، با اینکه خیلی وقتها گوش به حرفت نمیده، با اینکه خودش می دونه خیلی اذیتت می کنه ... اما یه همچین وقتایی دوست داره برگرده پیشت و دستاشو به طرف تو دراز کنه. آخه می دونه و بهش گفتن و دیده و شنیده که تو هیچ وقت از بنده هات رو برنمی گردونی. اصلا شاید همین باعث شده اینقدر پررو بشه و هر غلطی دلش می خواد می کنه... 

خدای خوبم. تنها تو میدونی که در وجود من چه آتیشی داره زبونه می کشه. نمیدونم بهش میگن مجازی ولی حقیقتا داره منو می سوزونه. اصلا فرض که مجازی مگه نمی تونی ازش برام یه نردبون درست کنی تا پا روی پله هاش بذارم و بیام بالا؟ خودت میدونی وقتی میرم سر مزار شهدا چه حالی میشم. خودت میدونی دنیا برام خیلی تنگه خیلی. خودت میدونی چقدر دوست دارم پر بکشم. خدایا کمکم کن از عمق این عشق خانمان سوز راهی راهی پیدا کنم به عشق تو. جوری که نگم خداجون دوستت دارم بلکه بگم خدا عاشقتم خدا دیوونتم خدا حیرونتم. کمکم کن و این شبها یادم بده چجوری صدات بزنم چی بهت بگم چیکار کنم تا به قول معروف سیم ارتباطیم وصل بشه. چیکار کنم خدا قسمت منم این بود دیگه.  

خدا امشب فرشته هاتو راهی زمین می کنی مگه نه؟ کاش به یکی شون دستور بدی یه سری به من بزنه و یواشکی در گوشم بگه مجنون خدا بهت سلام رسوند و گفت تو نمی خوای آدم بشی؟ اصلا بهش بگی یکی گوشمم بکشه دوتا تو سری هم بهم بزنه. نمیدونم اصلا هر بلایی دوست داری بگی سرم بیاره. آخه تو بلا هم که می فرستی بلاکشیدن هم لذت بخشه. مثل همین بلایی که شب و روزم را یکی کرده.  

خلاصه ی همه ی این حرف ها اینکه خیلی مخلصتیم. درسته به زبونه ولی تو به بزرگیت چشماتو ببند و بگو من از دلت شنیدم. خدا باور کن خیلی دوستت دارم خیلی...  

 

 

***  

حافظ از زبون آقامون علی گفت: 

 دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند... واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند  

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شب... آن شب قدر که این تازه براتم دادند 

کاش یه سحر منم از غصه نجاتم بدن  

 

 

***  

خواستم از آقامون علی هم بگم اما چی بگم از اونی که از بچگی با نامش از زمین بلند شدم و روزی هم که می خوام جون بدم با نام او جون میدم. فقط میگم من بمیرم برای اون وقتایی که دلتنگ از دنیا و مافیها اشکات را راهی قعر چاه های مدینه می کردی... ای خداااااااااااااا 

 

***  

و باز مثل همیشه : یاعلی مدد