X
تبلیغات
رایتل
قدر آیینه بدانیم  چاپ
تاریخ : یکشنبه 10 بهمن‌ماه سال 1389

 

بنام او که همیشه با ماست 

 

تا که بودیم نبودیم کسی                   کُشت ما را غم بی همنفسی  

تا که رفتیم همه یار شدند                   خفته ایم و همه بیدار شدند 

 قدر آینه بدانیم چو هست                   نه در آن وقت که اقبال شکست  

 

***  

 

دید مجنون را یکی صحرا نورد     در میان بادیه بنشسته فرد
ساخته بر ریگ، ز انگشتان قلم     می زند حرفی به دست خود رقم
گفت ای مفتون شیدا، چیست این؟     می نویسی نامه؟ سوی کیست این
هر چه خواهی در سوادش رنج برد     تیغ صرصر خواهدش حالی سترد
کی به لوح ریگ باق ماندش؟     تا کسی دیگر پس از تو خواندش
گفت شرح حسن لیلی می دهم     خاطر خود را تسلی می دهم
می نویسم نامش اول از قفا     می نگارم نامه ی عشق و وفا
نیست جز نامی از او در دست من     زان بلندی یافت قدر پست من
ناچشیده جرعه ای از جام او     عشق بازی می کنم با نام او